Στη Βόρεια Αγγλία, ένας άντρας ξεκινά ένα ταξίδι στο δάσος για να επανασυνδεθεί με τον αποξενωμένο ερημίτη αδελφό του, με τον οποίο συνδέεται με ένα πολύπλοκο παρελθόν, που άλλαξε τη ζωή τους πριν από δεκαετίες.

Ανεμώνη – Anemone
Δράμα
Έτος: 2025
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 125′
Σκηνοθεσία: Ronan Day-Lewis
Ηθοποιοί: Daniel Day-Lewis, Sean Bean, Samantha Morton, Samuel Bottomley
Διανομή στην Ελλάδα: 13 Νοεμβρίου 2025 (Tanweer)

5,9/10    (από περίπου 2000 αξιολογήσεις χρηστών)
   54% (από 100 κριτικές) & 60/% (από 100+ επιβεβαιωμένες αξιολογήσεις χρηστών)
55/100 (από 36 κριτικές) & 6,2/10 (από 20 αξιολογήσεις χρηστών)

Ο Daniel Day-Lewis το 2017 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την υποκριτική. Αυτός που τον τον έκανε να επιστρέψει είναι ο γιος του Ronan, του οποίου η Ανεμώνη είναι η πρώτη του ταινία.

H πανελλήνια πρεμιέρα, παρουσία του Daniel Day Lewis, δόθηκε την Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε συνεργασία με το 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας

Όλα τα έσοδα της προβολής δόθηκαν για τους σκοπούς της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών / Πόρτα Ανοιχτή.

Η ιδιαίτερη σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στον Daniel Day-Lewis και τα παιδιά της Πόρτας Ανοιχτής ξεκίνησε το 1989, στην πρεμιέρα της ταινίας “My left foot”. Έκτοτε, ο Daniel Day-Lewis δεν έχει λείψει από καμία πρεμιέρα ταινίας του στην Αθήνα και είναι πάντα στο πλευρό των παιδιών της Πόρτας Ανοιχτής.

Δημοσιεύματα

Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις επιστρέφει για να παίξει σε ταινία του γιου του – lifo.gr

Ο Daniel Day-Lewis επιστρέφει με το «Anemone» – Ο λόγος που σταμάτησε την υποκριτική και τι τον έφερε πίσω – avopolis.gr

«Anemone»: Η κινηματογραφική επιστροφή του Ντάνιελ Ντέι-Λούις – flix.gr

Ο Daniel Day-Lewis επιστρέφει με την ταινία Anemone και ξεκαθαρίζει: Δεν αποσύρθηκα ποτέ – notesfromlife.net

Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούς στις 31ες Νύχτες Πρεμιέρας! – cinemagazine.gr

Ο Daniel Day-Lewis έρχεται στην Αθήνα στις 12/10 για την πρεμιέρα της ΑΝΕΜΩΝΗΣ – tanea.gr

Daniel Day-Lewis: Η μεγάλη επιστροφή με την «Ανεμώνη» – elculture.gr

«Δεν είμαι ερημίτης, ζω ήσυχα», δήλωσε ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις από την Αθήνα – Τι είπε για την πρεμιέρα της νέας του ταινίας, «Ανεμώνη» – ertnews.gr

Ο παντοτινός φίλος της Πόρτας Ανοιχτής DANIEL DAY-LEWIS έρχεται για να παραστεί στην πρεμιέρα – megaron.gr

Όλα όσα είπε ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις στις 31ες Νύχτες Πρεμιέρας – athinorama.gr

Η επαναφορά του Daniel Day Lewis στην οθόνη και στην Αθήνα – monopoli.gr

Ο Daniel Day-Lewis και ο Ronan Day-Lewis στην Πόρτα Ανοιχτή! – eps-ath.gr

Πόλυ Λυκούργου (Flix.gr)

Ο Ρόναν Ντέι-Λιούις (ο οποίος προέρχεται από το χώρο των καλών τεχνών) έχει αυτή την μεστή, σοβαρή σεναριακή ιδέα στα χέρια του, αλλά δυστυχώς δεν την αναπτύσσει αρμονικά, στιβαρά, ουσιαστικά ως κινηματογραφικός αφηγητής, αλλά προτιμά το βλέμμα του εικαστικού κι έτσι χάνεται στο ξελόγιασμα των visual συμβόλων. Υπέροχη η μελαγχολική, σκοτεινή ομορφιά των εικόνων του – από τις συνεχείς πανοραμικές λήψεις με drone της απεραντοσύνης των ελατοκορφών, μέχρι το νυχτερινό tracking shot που διασχίζει τα φωτάκια ενός επαρχιακού Λούνα Παρκ. Ποιητική η αντίληψή του για το φως, το σκοτάδι, το χρώμα – από το πρασινογκρί της ανταριασμένης θάλασσας, μέχρι το κόκκινο πουκάμισο του ήρωα όλα θυμίζουν επιλογές ενός άψογου αισθητικά tableau vivant. Σε συνεργασία με τον DP του, Μπεν Φόρντσμαν, συνθέτουν έναν κόσμο απαράμιλλης αισθητικής που μετατρέπει τις λεπτομέρειες του κάδρου σε σύμβολα.
Και δεν σταματά εδώ. Πειραματίζεται με τον μαγικό ρεαλισμό και σεκάνς ονειρικού «Λιντσικού» σουρεαλισμού για να ζωντανέψει τους δαίμονες του Ρέι, ή να δώσει πρόσωπο στο τραύμα, χρησιμοποιώντας στοιχεία από τους πίνακές του. Μόνο που όλη αυτή η εικονογραφία στέκεται ασύμμετρα με το βάθος που επιτυγχάνει το ίδιο το σενάριο. Δεν καταφέρνει η εικόνα να εμβαθύνει, να απογειώσει την ιστορία, αλλά την καπελώνει. Δεν επιτυγχάνει να την σχολιάσει, αλλά την αποσπά.
Κι όμως, οι καλύτερες στιγμές του είναι όταν αποφασίζει να παρατηρεί. Οπως ο Τζεμ που καταφθάνοντας παρατηρεί σιωπηλά τον ερημίτη αδελφό του, έτσι κι ο θεατής ρουφά αχόρταγα κάθε στιγμή του απρόσιτου Ρέι, περιμένοντας τον να εκραγεί. Γιατί ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις χτίζει ακόμα έναν χαρακτήρα με βουβή, απειλητική ένταση, κουβαλά σε όλο του το σώμα την εσωτερική του πάλη, στρώνει τη διαδρομή προς τα βίαια ξεσπάσματά του με εγκεφαλικό, ντελικάτο σαρκασμό. Κι αυτός όμως έχει να αντιμετωπίσει τους φραγμούς ενός ισχνού τελικά σεναρίου (για το οποίο ευθύνεται) με κάποιες στιγμές μπανάλ διαλόγων που στέκονται μικροί απέναντι στο μεγαλειώδες ταλέντο του να τους ερμηνεύσει.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική