Ο υπεύθυνος σε έναν χώρο φιλοξενίας για καλλιτέχνες, ένας πρωτοκλασάτος ωραιολάτρης, έχει καλέσει για έναν μήνα μια γαστρονομική κολεκτίβα για την παρουσίαση της πρακτικής «ηχητικού κέιτερινγκ». Τη δημοσιογραφική κάλυψη της δημιουργικής τους διεργασίας έχει αναλάβει ένας Έλληνας συγγραφέας, ο οποίος αρχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα δυσπεψίας, ενώ ο κυνικός γιατρός του ινστιτούτου τον συμβουλεύει να «αφήσει το φαγητό να δράσει ως φάρμακο». Καθώς οι στομαχικές του διαταραχές τον φέρνουν αντιμέτωπο με την κατάσταση δυσφορίας στην οποία βρίσκεται, η κολεκτίβα χάνει το μομέντουμ της, ως αποτέλεσμα μιας εσωτερικής διαμάχης αλλά και κάποιων εξωτερικών επιθέσεων από μια ομάδα σαρδόνιων, απορριφθέντων υποψηφίων.
Flux GourmetΚωμωδία, Δράμα, Τρόμου
Έτος: 2022
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ουγγαρία
Διάρκεια: 111′
Σκηνοθεσία: Peter Strickland
Ηθοποιοί: Asa Butterfield, Gwendoline Christie, Ariane Labed, Fatma Mohamed, Μάκης Παπαδημητρίου
Διανομή: Cinobo
Πρεμιέρα: 6/4/23


Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates – 1/5
…Όχι σινεφιλική λιχουδιά αλλά σαν να “άρπαξε” από το βράσιμο, το Flux Gourmet είναι μία επιτηδευμένη εξυπνακίστικη ταινία, που δεν αφορά-σχεδόν- κανένα, δεν προτείνει τίποτα, απλά περιφέρει την έντονη μυρωδιά του. Σόδες για να χωνέψουμε… Περισσότερα>>>
Ανδρέας Κύρκος – Η Αυγή – 1/5
…Ο Στρίκλαντ ανεβοκατεβάζει, θαρρείς, τα ποτενσιόμετρα στη μονταζιέρα μόνο και μόνο για να δει τι θα συμβεί και νομίζει ότι κάνει κάτι πολυδιάστατο και υπερβατικό, όμως όταν βγαίνεις από την προβολή, δεν έχεις κερδίσει απολύτως τίποτα, δεν υπάρχει προστιθέμενη αξία… Περισσότερα>>>
Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 1,5/5
…σε αφήνει απλώς αμήχανο και με την σκέψη ότι κάποια στιγμή στο μέλλον, ίσως να ξαναδείς αυτήν την ταινία και να καταλάβεις τι ήταν αυτό που έχασες. Η’ να νιώσεις και πάλι αμήχανος… Περισσότερα>>>
Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 2/5
…Λοξή, πικρή και συχνά ευρηματική σάτιρα των αδιεξόδων της σύγχρονης τέχνης, η οποία δελεάζεται υπερβολικά από τη γοητεία της weird, εξυπνακίστικης παρωδίας. Με έναν απολαυστικά αγγλόφωνο Μάκη Παπαδημητρίου… Περισσότερα>>>
Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος – 2/5
…Σε ειδικό κοινό απευθύνεται το «Flux Gourmet», καθώς το χιούμορ του και η εξέλιξη της ιστορίας προϋποθέτουν την υπομονή σας…Περισσότερα>>>
Πόλυ Λυκούργου – flix.gr – 2/5
… Δεν λειτουργεί πάντα η πρόκληση, δεν μεταφράζεται σωστά η ειρωνεία και στο τέλος μένεις με μία περίεργη γεύση στον ουρανίσκο… Περισσότερα>>>
Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress – 2,5/5
…ο Στρίκλαντ στήνει την εκκεντρική αυτή, συχνά προκλητική, πάντα όμως διασκεδαστική (αν και όχι για το πλατύ κοινό) κωμωδία/παρωδία του… Περισσότερα>>>
Λήδα Γαλανού – efsyn.gr – 2,5/5
…ο Στρίκλαντ δεν καταφέρνει να ενώσει τις εθιστικές ιδιοτροπίες του σε κάτι περισσότερο από ένα ανεκδοτολογικό ορεκτικό, με μια ταινία που παραμένει, παρ’ όλα αυτά, πανέξυπνη κι έξτρα διασκεδαστική… Περισσότερα>>>
Γιάννης Βασιλείου– Cinemagazine – 2,5/5
…Αν κάτι καθιστά αυτή την ταινία του μια σκάλα πιο κάτω από άλλες στιγμές της φιλμογραφίας του, είναι η απουσία ενός δραματικού κέντρου βάρους, ενός αφηγηματικού έρματος, αν θέλετε, το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να δώσει ο ήρωας που υποδύεται με αξιαγάπητη συστολή ο Μάκης Παπαδημητρίου…Περισσότερα>>>
Θοδωρής Δημητρόπουλος- news247.gr – 3/5
…Το φιλμ δεν απογειώνεται με τον τρόπο που συμβαίνει σε άλλα σημεία της φιλμογραφίας του σκηνοθέτη όμως πολλά επιμέρους επεισόδια είναι συναρπαστικά και αστεία– και φυσικά προκλητικά… Περισσότερα>>>
Αιμίλιος Χαρμπής – Καθημερινή – 3/5
…Πολυεπίπεδη και αναρχική, η σάτιρα του Στρίκλαντ ξεκινά από το τι αναγνωρίζουμε σήμερα ως τέχνη και τις ίντριγκες του καλλιτεχνικού μικρόκοσμου, για να προχωρήσει με τις συνθήκες ριάλιτι μαγειρικής που διαμορφώνονται στο πρότζεκτ και να καταλήξει με αναφορές στη θέση της γυναίκας και στη σύγχρονη πολιτική ορθότητα… Περισσότερα>>>
Φίλιππος Χατζίκος – Filmy – 3,5/5
…Αξιοπρόσεκτο σαν κατασκευή και ανερυθρίαστα weird (κατά την καθ’ ημάς ορολογία) ως αποτέλεσμα, το κείμενο του έργου είναι εύκολο να μεταφραστεί με όρους κινηματογραφικής παραγωγικής διαδικασίας, αλλά δραπετεύει από τα στεγανά της πρόδηλης αναλογίας του και κατορθώνει να χωρέσει έναν ευρύτερο προβληματισμό περί αυθεντικότητας, μορφής και κοινωνικής αναφοράς της τέχνης…Περισσότερα>>>
Γιώργος Αγγελόπουλος – Move It – 3,5/5
….ο Πίτερ Στρίκλαντ συνεχίζει την αξιοθαύμαστη φιλμογραφία του χωρίς καμία έκπτωση στην κατασκευή αλλόκοτων κινηματογραφικών κόσμων που τον χαρακτηρίζει ως δημιουργό…Περισσότερα>>>

😐 🙂
Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ 😐
…Ο Στρίγκλαντ σαρκάζει στον υπερβολικό βαθμό και προς τιμήν του, αυτοσαρκάζεται, αλλά έχεις την αίσθηση ότι ο συνδυασμός, χονδροειδούς χιούμορ, γκροτέσκου και διανοουμενίστικης σάτιρας μάλλον τελικά υπονομεύει και την ίδια του την ταινία, η οποία απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό… Περισσότερα>>>
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – ΕΡΤ 😐
…Με συνειρμική πρόφαση ότι η ταινία θα ενεργοποιήσει τη γεύση και την οσμή μέσω της μαγειρικής, την όραση και την ακοή να υποβοηθά την performance, to Flux Gourmet καταλήγει να είναι ένας ύμνος στην αφή, καθώς μετέχεις ψηλαφώντας νοητά με το σώμα σου -ως καταλύτης- σε ένα παράξενο πείραμα που παντρεύει και ειρωνεύεται τις τέχνες… Περισσότερα>>>
Άκης Καπράνος – Ναυτεμπορική 😐
…φλερτάρει σκοπίμως με την εμετική αποστροφή, και το κάνει όπως είπαμε για να σπάσει πλάκα. Προσφέρει βέβαια και αρκετό χώρο για θεωρήσεις, αναλύσεις και σημειολογικές περιπτύξεις. Αλλά αυτό το τελευταίο έχει καταντήσει πολύ εύκολο πια για να το πάρεις στα σοβαρά… Περισσότερα>>>
Χ. Λακταρίδης – doctv 😐 🙂
…Έριδες, σχέσεις εξουσίας, σεξ και συνεχόμενες γαστρεντερικές διαταραχές διακωμωδούν έναν κόσμο που όσο παραισθησιογόνα παράδοξος και αν μοιάζει, επέχει ελάχιστα από την πραγματικότητα… Περισσότερα>>>
Αγγελική Καρυστινού – Bovary 🙂
…Ο Πίτερ Στρίκλαντ με σουρεαλιστικό χιούμορ αλά Γκρίναγουεϊ και λανθιμικούς weird wave τόνους καυτηριάζει το καλλιτεχνικό σύστημα και τους μηχανισμούς που το κινούν, σατιρίζει τη σύγχρονη performance, αγγίζοντας κατά καιρούς α όρια της παρωδίας, και αποκαλύπτει την υστερία της κοινωνίας μας να αποθεώνει το ασήμαντο… Περισσότερα>>>

Η σκοτεινή κωμωδία του Στρίκλαντ επανασυνδέει την εικόνα με τις οργανικές διαδικασίες που η τέχνη συχνά καταδικάζει ως αισχρές και ανεπίτρεπτες. Στόχος της δεν είναι να μας προκαλέσει, αλλά να μας υπενθυμίσει πως η σφαίρα της φαντασίας και το ανθρώπινο σώμα είναι στην ουσία αδιαχώριστα τινά.
Επίσημη Συμμετοχή – Encounters Φεστιβάλ Βερολίνου 2022
Έγραψαν:
Παραληρηματικά παλαβό – The Daily Beast
Το πιο εντυπωσιακό είναι η υποβόσκουσα ζεστασιά του – Vulture
Η Γκουέντολιν Κρίστι είναι υπέροχη – The Atlantic
Πίτερ Στρίκλαντ

Ο Βρετανός σκηνοθέτης Πίτερ Στρίκλαντ γεννήθηκε το 1973 και ξεκίνησε να σκηνοθετεί ταινίες μικρού μήκους στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Έπειτα από ένα μεγάλο διάλειμμα από τον κινηματογράφο, κατά τη διάρκεια του οποίου δημιούργησε μαγειρικά ηχοτοπία με τους The Sonic Catering Band, επέστρεψε στη δημιουργία ταινιών τη δεκαετία του 2000, στο τέλος της οποίας γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, με τίτλο Katalin Varga. Παράλληλα με τη δημιουργία άλλων μικρού και μεγάλου μήκους ταινιών, έχει επίσης γράψει ραδιοφωνικά έργα και έχει δημιουργήσει μια «συναυλιακή» ταινία για την Bjork, την οποία σκηνοθέτησε σε συνεργασία με τον Νικ Φέντον.
Φιλμογραφία
2004 A Metaphysical Education (μμ)
2005 Berberian Sound Studio (μμ)
2009 Katalin Varga
2012 Berberian Sound Studio
2014 The Duke of Burgundy
2017 Cobblers’ Lot (μμ)
2018 In Fabric
2019 GUO4 (μμ)
2020 Cold Meridian (μμ)
2022 Blank Narcissus (Passion of the Swamp) (μμ)
2022 Flux Gourmet
Πηγές: filmfestival.gr, cinobo.com

