Το ντοκιμαντέρ Η μητέρα του σταθμού ακολουθεί την ζωή εκείνων των γυναικών που από τη δεκαετία του ’60 έως το 1973 μετανάστευσαν στη Γερμανία. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έριξε την σκιά του όχι μόνο στην ευρωπαϊκή, αλλά και στην ελληνική ιστορία. Για την Ελλάδα σήμαινε τη μεγάλη έξοδο από τα χωριά στην ξενιτιά.

Η Μητέρα του Σταθμού
Σκηνοθεσία: Κωστούλα Τωμαδάκη
Σενάριο: Κωστούλα Τωμαδάκη
Διεύθυνση φωτογραφίας: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μοντάζ: Στέλιος Τατάκης
Ήχος: Μάνος Ηρακλής
Μουσική: Δημήτρης Μαραμής
Παραγωγή: Vox Documentaries
Παραγωγοί: Τζίνα Πετροπούλου
Συμπαραγωγή: ΕΚΚ, ΕΡΤ
Φορμάτ: DCP
Χρώμα: Έγχρωμο
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα
Έτος Παραγωγής: 2022
Διάρκεια: 80′
Πηγή: https://www.filmfestival.gr/el/movie-tdf/movie/14862

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

Η Τωμαδάκη δεν ξεφεύγει ποτέ από τον στόχο της που είναι το βλέμμα αυτών των γυναικών… Μια ταινία που και ακόμα και για λόγους καθαρής πληροφόρησης, οφείλει κανείς να έχει υπόψη του…   Γιάννης Ζουμπουλάκης (Το Βήμα)

Η απουσία κινηματογραφικού ενδιαφέροντος μπορεί να καλυφθεί από το θέμα και τη δύναμη του υλικού. Ναι, η Μητέρα του Σταθμού μπορεί να απαρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από ομιλούσες κεφαλές, μα έχει σημασία και τι λέγεται. Κοινές, αλλά όχι και επαναλαμβανόμενες, οι μαρτυρίες της ταινίας φωτίζουν μια λιγότερο προβεβλημένη πλευρά του μετεμφυλιακού κύματος μετανάστευσης, μια ομάδα για την οποία ελάχιστα έκλαψε «ο καημός του Καζαντζίδη»: τις γυναίκες που, δίχως άλλη επιλογή, μετανάστευσαν στη Γερμανία με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής, για να το δουν να ξεθωριάζει μέρα με τη μέρα στις σκληρές συνθήκες της φάμπρικας.   Γιάννης Βασιλείου (Lifo)