Ο Hirayama μοιάζει να είναι απόλυτα ικανοποιημένος με την καθημερινότητά του, εργαζόμενος ως καθαριστής τουαλετών στο Τόκιο. Πέρα από την αυστηρά δομημένη καθημερινή του εργασία, απολαμβάνει το πάθος του για τη μουσική και τα βιβλία. Και αγαπάει πολύ τα δέντρα, τα οποία και λατρεύει να φωτογραφίζει. Μια σειρά από απροσδόκητες συναντήσεις αποκαλύπτουν σταδιακά περισσότερες λεπτομέρειες για το παρελθόν του. Ένας βαθιά συγκινητικός και ποιητικός προβληματισμός για το πώς μπορεί κανείς καθημερινά να βρίσκει και να εκτιμά την ομορφιά του κόσμου γύρω μας.

Υπέροχες Μέρες – Perfect Days
Δράμα
Έτος: 2023
Χώρα: Ιαπωνία, Γερμανία
Διάρκεια: 123′
Σκηνοθεσία: Βιμ Βέντερς
Ηθοποιοί: Kôji Yakusho, Tokio Emoto, Arisa Nakano, Aoi Yamada, Yumi Asô, Sayuri Ishikawa, Tomokazu Miura, Min Tanaka
Διανομή: Feelgood Entertainment
Πρεμιέρα: 22 Φεβρουαρίου 2024

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

Οταν το καλό φθάνει, λογικό είναι να το επισημάνεις έγκυρα. Δεν είναι υποκειμενική αγάπη αλλά γνήσια «αντικειμενικότητα» πως οι «Υπέροχες μέρες» του Βιμ Βέντερς … είναι μια συναρπαστική εμπειρία. …Μινιμαλιστική, ελλειπτική, διακριτική, ορίζει το εκλεκτό σινεμά του Βέντερς στα ίχνη των Αντονιόνι και ΄Οζου … ΄Υμνος στην επιμονή, στην σεμνότητα, στην λιτότητα, στον άνθρωπο… Συγχαρητήρια Βιμ. Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου (Κέντρο Μελετών & Ερευνών για το Σινεμά)

Εστιάζει στην απίστευτη κουλτούρα που έχει ένας εργάτης που τον συγκινεί να βγάζει φωτογραφίες τα αιωνόβια δέντρα στο πάρκο, να αποτυπώνει το παιχνίδισμα του φωτός στο κάδρο. Εστιάζει στην ευγένεια της ψυχής του, στον σεβασμό προς τους συνανθρώπους του. Είναι μοναχικός αλλά ποτέ δεν μας εξηγεί γιατί. Μοιάζει ικανοποιημένος χωρίς να επιζητά κάτι παραπάνω. Το τελευταίο πλάνο δείχνει την ομορφιά και την απίστευτη υποκριτική δεινότητα του Χιραγιάμα, γιατί μπορεί να μοιάζει με ντοκιμαντέρ αλλά ενέχει απόλυτα ζυγισμένα στοιχεία μυθοπλασίας που δύσκολα τα αντιλαμβάνεσαι… Αυτό που σκεφτήκαμε, βγαίνοντας από την αίθουσα, ήταν ότι πέρα από την ποίηση υπάρχει και ο καπιταλισμός κι ο καπιταλισμός δεν καταλαβαίνει από ποίηση. … Αναρωτιόμαστε αν ο Βέντερς είχε ποτέ στο μυαλό του να προβάλει την απλότητα ως τρόπο ζωής και μέρος της ιαπωνικής κουλτούρας ή απλά ως πρότυπο για να μη ζητάμε το «όλον» του πλούτου που παράγουμε. Δύσκολη η απάντηση, αλλά πάντα σε τσιγκλάει και πρέπει να σε τσιγκλάει σε κάθε ποίημα…  Παυλίνα Αγαλιανού (Ριζοσπάστης)

Αποπνέει μια αίσθηση γλυκιάς αφέλειας κι ανθρωπιάς, αλλά με μια ευκολία που αγγίζει τα όρια της… κοροϊδίας του θεατή, παριστάνοντας ότι μετατρέπει τη χαλαρότητα του zen σε κάτι το διανοουμενίστικα «πομπώδες», δίχως να έχει να πει κάτι στην πραγματικότητα. Ηλίας Φραγκούλης (FreeCinema)