Η τυχαία, αλλά καθοριστική, συνάντηση τριών νέων, που βρίσκονται στην αρχή της ενήλικης ζωής τους, κατά τη διάρκεια λίγων ημερών, μέσα στο χιονισμένο τοπίο σε μια μεθοριακή πόλη στη Βόρεια Κίνα, όπου κάτω από τις καθαρές παγωμένες επιφάνειες σιγοκαίει το πάθος για τη ζωή, τον έρωτα και την επικοινωνία. Το σε διαρκή μεταμόρφωση στοιχείο του νερού, άλλοτε ρευστό άλλοτε στερεό και κάποτε …αερικό μετατρέπεται σε μια ιδανική μεταφορά για τη μεταβλητότητα και τις δυνατότητες της ίδιας της ζωής.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Πάγος που Καίει – Ran Dong – The Breaking Ice
Δράμα, Ρομαντική
Έτος: 2023
Χώρα: Κίνα, Σιγκαπούρη
Διάρκεια: 97′
Σκηνοθεσία: Anthony Chen
Ηθοποιοί: Dongyu Zhou, Haoran Liu, Chuxiao Qu
Διανομή: One from the Heart
Πρεμιέρα: 29 Φεβρουαρίου 2024

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

Ο Τσεν στήνει τις σκηνές του με ξεχωριστή μαεστρία, συνδυάζοντας το ρεαλιστικό με το φανταστικό (όπως στην ονειρική σκηνή με τους τρεις τους να ψάχνει ο ένας τον άλλο σ’ ένα λαβύρινθο φτιαγμένο από πάγο), χρησιμοποιώντας τους χώρους και τα όμορφα τοπία της περιοχής, ιδιαίτερα εκείνα στο τρίτο μέρος της ταινίας, όταν αποφασίζουν να ταξιδέψουν ως την Ουράνια Λίμνη, διασχίζοντας και σκαρφαλώνοντας στο χιονισμένο βουνό (με την εξαιρετική φωτογραφία της Τζιν-Πινγκ Γιού), τελικά σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να σπάσουν τον πάγο («The Breaking Ice», όπως είναι ο αυθεντικός τίτλος της ταινίας), για να τρέξει το νερό που θα τους απελευθερώσει από την αποτελμάτωση στην οποία βρίσκονται. Για να φτιάξει τελικά αυτό το συναρπαστικό, ασυνήθιστο ερωτικό τρίγωνο, ταυτόχρονα ρόουντ-μούβι, καταφέρνοντας να συνδυάσει την ιστορία των τριών νεαρών πρωταγωνιστών του με τον κοινωνικό πολιτικό περίγυρο, ιδιαίτερα σε μια περιοχή, με σημαντική κορεατική κοινότητα, που προσπαθεί να κρατήσει τη δική της πολιτισμική ταυτότητα κι όπου οι τρεις νεαροί ίσως να αισθάνονται και ξένοι. ( Νίνος Φένεκ Μικελίδης – enetpress.gr – 4/5)

Ο Αντονι Τσεν κάνει την προσπάθεια να αφηγηθεί διακριτικά και νατουραλιστικά την ιστορία τριών παιδιών που βρίσκονται στο μεταίχμιο προς την ενήλικη ζωή και αναρωτιούνται ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν. Ομως δεν φροντίζει ώστε το σενάριό του να διαθέτει εκείνα τα στοιχεία που θα έκαναν την ταινία να διαθέτει αποτύπωμα. Οι ήρωές του περιφέρονται σχεδόν ασκόπως αφήνοντας να εννοηθεί ότι στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο της ζωής τους, που εμείς δεν βλέπουμε, πιο ενδιαφέροντα πράγματα θα τους συμβούν και θα τους κινητοποιήσουν. (Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος – 2,5/5)