Μια περίεργη και απροσδόκητη ασθένεια αφαιρεί τις ζωές των πλουσιότερων και με τη μεγαλύτερη επιρροή ανθρώπων στον πλανήτη. Πρώτα πεθαίνουν οι εκατομμυριούχοι και ούτω καθεξής προοδευτικά. Η πανδημία απειλεί να φτάσει στους κατόχους κάθε είδους περιουσίας. Κανείς δεν ξέρει πού είναι το όριο.

Rich Flu – Ώρα μηδέν
Θρίλερ, Μυστηρίου
Έτος: 2024
Χώρα: Ισπανία, ΗΠΑ, Κολομβία
Διάρκεια: 116′
Σκηνοθεσία: Galder Gaztelu-Urrutia
Ηθοποιοί: Mary Elizabeth Winstead, Lorraine Bracco, Timothy Spall
Διανομή: Spentzos Film
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 6 Φεβρουαρίου 2025

Συνέχεια της υπόθεσης:
Στην αρχή, οι μάζες υποδέχονται με αστεία την εξαφάνιση των μεγάλων περιουσιών, αλλά, καθώς η πτώση των οικονομικών τους αυτοκρατοριών επηρεάζει το χρηματιστήριο, την απασχόληση και την οικονομική σταθερότητα, το χάος καταλαμβάνει τον Πρώτο Κόσμο ενόψει μιας μεγεθυμένης επανάληψης της πανδημίας του 2020.
Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που η ζωή της Λόρα αρχίζει να βελτιώνεται. Για τη Λόρα, στέλεχος σε μια ακμάζουσα πλατφόρμα οπτικοακουστικού περιεχομένου, είναι ακριβώς η στιγμή που όλα τα όνειρά της για κοινωνική επιτυχία γίνονται πραγματικότητα: να γίνει δεκτή στους πιο ελίτ κύκλους, να πάει την κόρη της σε αποκλειστικό σχολείο και να μην ανησυχεί για πόσα πρέπει να πληρώσει.
Πλέον, μπορεί να αποφασίσει για τη ζωή της χωρίς φόβο για το μέλλον.

8,6/10    (από περίπου 3500 αξιολογήσεις χρηστών)

 –% (από — κριτικές) & –%    (από — επαληθευμένες αξιολογήσεις χρηστών)

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (2/5)
…ως δεμένο ενιαίο σύνολο η «Ωρα μηδέν» δεν μοιάζει να διαφέρει από το χάος το οποίο δείχνει ότι θέλει να καταδικάσει. Και ενώ αντιστέκεται στους αφόρητους ρυθμούς ζωής που η καπιταλιστική κοινωνία έχει επιβάλλει δεν έχει τελικά να προτείνει κάτι άλλο στην θέση τους… Περισσότερα→

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (2/5)
…το υγειονομικό θρίλερ τύπου «Contagion»που μας καθήλωσε με το καλοφτιαγμένο πρώτο μέρος του, μεταβάλλεται αναίτια σε μια χοντροκομμένη σάτιρα (που έχει την πλάκα της) αλλά στη συνέχεια τα πράγματα πάνε ακόμη χειρότερα… Περισσότερα→

Πάρις Μνηματίδης – MOVE IT (0,5/5)
…ένα φιλμ υπερβολικά ασήμαντο ακόμη και για να θυμώσει κανείς μαζί του… Περισσότερα→

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2,5/5)
…δεν καταφέρνει να αποφύγει τη σχηματικότητα, τον αφόρητο διδακτισμό και τις υπερβολές, ειδικά όσο πηγαίνει προς το φινάλε του… Περισσότερα→

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (1/5)
…Αντικαπιταλιστική αλληγορία επιστημονικής φαντασίας, η ιδέα της οποίας καταρρέει τάχιστα, καθώς αναπτύσσεται με έναν παιδικά απλοϊκό, πραγματολογικά ανυπόστατο και κινηματογραφικά μπανάλ τρόπο… Περισσότερα→

Γιάννης Βασιλείου – cinemagazine.gr (1,5/5)
…Ο τόνος παραμένει πεισματικά σοβαρός, εκεί που η σάτιρα και η κωμικότητα θα έκαναν θαύματα – υπάρχουν σκηνές ικανές να βγάλουν γέλιο, μα άθελά τους, κι αυτό μάλλον δεν ήταν στις προθέσεις του Ισπανού σκηνοθέτη… Περισσότερα→

Ηλίας Φραγκούλης – FreeCinema (1/5)
….Θαυμάσια ιδέα ο κανιβαλισμός μιας… «ζόμπι» πλουτοκρατίας, σ’ ένα έργο που ως κατασκευή είναι μια χαρά, αλλά… αστοχεί εντελώς στο τι θέλει να πει τελικά. Όταν προδίδεις το ψυχαγωγικό ατού σου για να παραστήσεις την «ντουντούκα» ενός αρκετά λαϊκίστικου διδακτισμού, έχεις χάσει το παιχνίδι.. Περισσότερα→

Χρήστος Μπακατσέλος– FLIX (1,5/5)
…ξεκινά ως μια αρκετά υποσχόμενη ταινία, αλλά γρήγορα μετατρέπεται από μια ατμοσφαιρική και ανατριχιαστική ιδέα, σε κάτι που δεν φαίνεται να έχει συνοχή… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…χάνει την ευκαιρία να καυτηριάσει την εξουσία του πλούτου, έστω και αν αυτός πολλές φορές είναι γραμμένος στην άμμο, ενώ πριν το καλοβαλμένο φινάλε, το φιλμ παρουσιάζει μία κόπωση… Περισσότερα→

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…Ο σκηνοθέτης που έκανε την «Πλατφόρμα» (The Platform / 2019) επιστρέφει χωρίς να γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να μας πει. Αυτός ο ιός κάπως μαγικά χτυπάει μόνο την αστική τάξη και ο λαός εξεγείρεται χωρίς να καταλαβαίνουμε ακριβώς γιατί… Πολύ παιδιάστικη αντιμετώπιση του ζητήματος και χωρίς να καταλήγει πουθενά… Περισσότερα→

Άγγελος Πολύδωρος – Αμαρυσία
…Ωραία, η αλληγορία για την αντιστροφή των κοινωνικών ρόλων, αλλά χάνεται μέσα στους φλύαρους διαλόγους, στα πλάνα του πανικού και στο sountrack που είναι ένα «πανηγύρι για το dolby-stereo»: ένα συνεχές μπάσο εγχόρδων, πνευστών και κρουστών οργάνων, που θεωρώ ότι αν έλειπε, ίσως έδινε κάποιο ειδικό βάρος στην ιδέα της ταινίας, που όμως δεν παύει να είναι ενδιαφέρουσα… Περισσότερα→

Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου – ΚΕΜΕΣ
…Ολα για το καλό μας Αυτό δείχνει ως να επιβάλλεται και να διαφημίζεται ως νέα κανονικότητα που προσεγγίζει κάποιες από τις θεωρίες του προέδρου Τράμπ. Λέτε άραγε να υπαινίσσεται αναδιανομή του πλούτου ή πειθαρχία στους κανόνες της εξουσίας με ότι αυτή αποφασίζει; Εννοείται πως ότι κι αν επιβάλλει θα το κάνει για το καλό των πολιτών… Περισσότερα→