Η Sarah και ο David είναι δύο άγνωστοι μεταξύ τους που συναντιούνται στον γάμο ενός κοινού τους φίλου και πολύ σύντομα, μέσα από μια αναπάντεχη τροπή της μοίρας, θα βρεθούν συνοδοιπόροι σε ένα Μεγάλο Όμορφο Τολμηρό Ταξίδι – μια αστεία, φανταστική, σαρωτική περιπέτεια, όπου θα ξαναζήσουν σημαντικές στιγμές από το παρελθόν τους, διαφωτίζοντας το πώς έφτασαν εκεί που βρίσκονται στο παρόν… και ενδεχομένως έχοντας την ευκαιρία να αλλάξουν το μέλλον τους.
Ένα μεγάλο όμορφο τολμηρό ταξίδι – A Big Bold Beautiful Journey
Περιπέτεια, Δράμα, Φαντασίας, Ρομαντική
Έτος: 2025
Χώρα: Ιρλανδία, ΗΠΑ
Διάρκεια: 108′
Σκηνοθεσία: Kogonada
Ηθοποιοί: Margot Robbie, Colin Farrell, Kevin Kline, Phoebe Waller-Bridge
Διανομή: Feelgood Entertainment:
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 18 Σεπτεμβρίου 2025
Θοδωρής Δημητρόπουλος (news247.gr)
Ένας μεγάλος φορμαλιστής της μελαγχολίας, της μνήμης και της κινηματογραφικής αρχιτεκτονικής, ο Κογκονάντα των θαυμαστών, σπουδαίων φιλμ “Columbus” και “Μετά τον Γιανγκ”, επιστρέφει για το τρίτο του φιλμ αλλά για πρώτη φορά χωρίς να σκηνοθετεί δικό του σενάριο – ίσως εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος του προβλήματος.
Στην ταινία, η Μάργκο Ρόμπι κι ο Κόλιν Φάρελ παίζουν δύο από τους γοητευτικότερους single ανθρώπους στη σύγχρονη Ιστορία, που γνωρίζονται σε ένα γάμο και κατά την επιστροφή τους καταλήγουν να μοιράζονται τη διαδρομή και το ταξίδι. Ένα ταξίδι που ξεπερνά τα αυστηρά ρεαλιστικά όρια του κόσμου μας, καθώς οι δύο ήρωες περνούν από τη μια πόρτα μετά την άλλη, πόρτες που τους οδηγούν σε καθοριστικές στιγμές του παρελθόντος τους. Στιγμές που, όπως συμβαίνει με τις ζωές όλων μας, σχηματίζουν σαν ψηφιδωτό την εικόνα του εαυτού μας στο –κάθε– Σήμερα.
Όλα αυτά είναι όμορφα, και σαν ιδέες, και σαν οπτική απόδοση, με ζωηρά χρώματα να ζωγραφίζουν σε μια φανταχτερή παλέτα το αφηρημένο σχέδιο δύο αλληλένδετων ζωών. Ο Κογκονάντα δεν παύει να έχει μάτι για το πώς να συνταιριάξει κάθε λογής στοιχεία μέσα στο ίδιο κάδρο και την ίδια σκηνή, ενώ η δημιουργική του προσέγγιση στο υλικό σα να ήταν κάποιο πυρετώδες, ονειρικό anime δίνει στο υλικό το αληθινό του ενδιαφέρον.
Φαίνεται πως ο σκηνοθέτης θέλει αυτό το πονεμένο, αποσπασματικό ρομάντζο να ακολουθεί μια ονειρική μη-λογική που στα κινούμενα σχέδια μπορεί να αποδοθεί με πολύ πιο πειστικό τρόπο απέναντι στον θεατή. Πράγματι, από τους αφηγηματικά φρενήρεις και συχνά παράλογους κόσμους του ιαπωνικού animation μέχρι την επεισοδιακή καταδίωξη μέσα από κυριολεκτικές πόρτες στο “Μπαμπούλας ΑΕ” της Pixar, αυτό το “Ταξίδι” μοιάζει να εμπνέεται από ένα αντίστοιχα σκιτσαρισμένο αφηγηματικό πλαίσιο, μιας τεράστιας –σχεδόν επιθετικής– συναισθηματικής ευθύτητας.
Τα Αρχεία του Κινηματογράφου 