Μολυβένιος Στρατιώτης

Ο Νας Κάβανο, πρώην κομάντο ειδικών δυνάμεων, ζητά εκδίκηση από έναν ηγέτη αίρεσης ο οποίος έχει διαφθείρει τους παλιούς συμπολεμιστές του, τους Σίντζας. Ο ηγέτης, γνωστός ως Μποκούσι υπόσχεται στους βετεράνους σκοπό και προστασία, όμως στην πραγματικότητα αποκαλύπτεται ως μια καταστροφική επιρροή. Ο Κάβανο συμμαχεί με τον στρατιωτικό πράκτορα Εμμάνουέλ Άσμπερν για να διεισδύσει στο φρούριο του Μποκούσι και να ξεσκεπάσει την τυραννική του κυριαρχία.

Μολυβένιος Στρατιώτης – Tin Soldier
Δράσης, Θρίλερ
Έτος: 2025
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ
Διάρκεια: 86′
Σκηνοθεσία: Brad Furman
Ηθοποιοί: Scott Eastwood, Jamie Foxx, Rita Ora, Robert De Niro
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 18 Σεπτεμβρίου 2025

3,3/10    (από περίπου 2600 αξιολογήσεις χρηστών)

Οι παραπάνω βαθμολογίες των διεθνών ΜΜΕ αντιστοιχούν στα δεδομένα που υπάρχουν μέχρι την ημέρα της αρχικής δημοσίευσης του άρθρου στην 7η Τέχνη. Στη συνέχεια ενδέχεται να αλλάξουν.

Γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη και την περιοχή της Δράμας




Νίκος Παλάτος (FreeCinema)

Ακούγεται σαν καθαρόαιμη περιπέτεια δράσης με πιστολίδια και ξύλο, εν τούτοις, τα πράγματα δεν εξελίσσονται καθόλου έτσι. Από τη στιγμή που ο καλός στρατιώτης Νας Κάβανο, με το βαριά τραυματισμένο ένεκα κατάθλιψης look (που σε κάθε περίπτωση παραπέμπει στον Τομ Χανκς από τον «Ναυαγό»!), αποφασίζει να ξετρυπώσει τον Μποκούσι, το στόρι αντί για εκρήξεις και μπαμ μπουμ… το ρίχνει στα flashback από την (κάποτε) ήρεμη οικογενειακή ζωή του! Φιλτραρισμένη μέσα από κάτι που παραπέμπει σε ψυχόδραμα, η αφήγηση όχι μόνο γίνεται ιδιαιτέρως θολή και ασαφής, γεννώντας απορίες σχετικά με σκοπούς και προθέσεις (οι οποίες απάντηση δεν παίρνουν για κανέναν λόγο…), αλλά (ακόμα χειρότερα) δεν διαθέτει την παραμικρή action σπίθα που (έστω) κάπως θα κρατούσε τα προσχήματα.
Την παράσταση καταλήγει να κλέβει η… afro περούκα του Τζέιμι Φοξ, ο οποίος ευρισκόμενος σε κατάσταση ανάμεσα σε παροξυσμό και nirvana, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, σε κάποια στιγμή του έργου ρίχνει κι ένα τραγούδι (ωσάν να δίνει συναυλία!), γνωρίζοντας την αποθέωση από τους «στρατιώτες» του. Γιατί, όμως, το FBI εκλαμβάνει το «Πρόγραμμα» ως ολέθριο κίνδυνο; Τι ελπίζει να πετύχει ο πράκτωρ Άσμπερν, φτάνοντας πρώτος στον Μποκούσι; Υπό ποιο καθεστώς οι πιστοί του έχουν υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου, λειτουργώντας (άμα λάχει) και ως βομβιστές αυτοκτονίας; Τα ερωτήματα μένουν να αιωρούνται, οδηγώντας (με τα πολλά…) στο παραισθησιογόνο φινάλε της αντρουά μονομαχίας σε υδάτινο φράγμα. Μακάρι να ήταν και όλη η ταινία μια παραίσθηση, όμως, υπάρχει στ’ αλήθεια.

Διαβάστε την υπόλοιπη κριτική

Σχολιάστε