Τη νύχτα του Χάλοουιν, η νεαρή ταχυδακτυλουργός Μαξ έρχεται αντιμέτωπη με τον Γελωτοποιό, έναν εφιαλτικό πανούργο που κατέχει σκοτεινή μαγεία και μετατρέπει κάθε ψευδαίσθηση σε θανάσιμη παγίδα. Καθώς οι δρόμοι διαφυγής σφραγίζονται ένας-ένας, η Μαξ πρέπει να δοκιμάσει το απόλυτο κόλπο για να γλιτώσει — να τον ξεγελάσει στο ίδιο του το παιχνίδι.
Ο Γελωτοποιός 2 – The Jester 2
Τρόμου, Θρίλερ
Έτος: 2025
Χώρα: ΗΠΑ
Διάρκεια: 97′
Σκηνοθεσία: Colin Krawchuk
Ηθοποιοί: Michael Sheffield, Jessica Ambuehl, Josie Ryanne, Hassen Kacem
Διανομή: NEO Films
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 18 Σεπτεμβρίου 2025



Δείτε ΕΔΩ πληροφορίες για την πρώτη ταινία της σειράς

Βαρβάρα Κοντονή (cinemagazine.gr)
Μετά τον «Γελωτοποιό» του 2023 ο Κόλιν Κράουτσουκ καταπιάνεται με τη συνέχεια μιας ταινίας που ακολουθεί τη μόδα του φθηνού slasher και όταν λέμε φθηνού το εννοούμε, δεδομένου πως το budget της πρώτης ταινίας ήταν πεντακόσιες χιλιάδες δολάρια και κάτι μας λέει (τα μάτια μας όταν το είδαμε) πως το σίκουελ κυμαίνεται στο ίδιο αν όχι σε χαμηλότερο ποσό.
Ένα κείμενο κριτικής οφείλει να λαμβάνει κατά νου ένα σύνολο πραγμάτων πέρα από το εκάστοτε καλλιτεχνικό αποτύπωμα της ταινίας, για παράδειγμα το μέγεθος της παραγωγής, καθώς και τη διανομή – ανεξάρτητος διανομέας, μικρός ή μεγάλος. «Ο Γελωτοποιός 2» ας πούμε, είναι μια ταινία που δύσκολα θα κάνει επιτυχία εκτός ενός πολύ συγκεκριμένου και αυστηρού κυκλώματος διανομής, που ιδανικά θα περιλάμβανε κάποια τοπικά, κινηματογραφικά φεστιβάλ τρόμου ή θεματικές προβολές την περίοδο του Χάλογουιν. Τουτέστιν δύσκολα εξηγείται η παρουσία του στο ρόστερ των ελληνικών αιθουσών για αυτήν την εβδομάδα.
Σε περίπτωση που είχες χάσει την πρώτη ταινία, ο Γελωτοποιός είναι ένα κολάσιμο πλάσμα που εμφανίζεται το βράδυ του Χάλογουιν σπέρνοντας τον θάνατο με ποικίλους και ομολογουμένως ευφάνταστους τρόπους. Αυτήν την φορά θα εξαναγκάσει μια έφηβη ταχυδακτυλουργό, την Μαξ, να συνεργαστεί μαζί του προκειμένου να σκοτώσει, βάσει ενός τελετουργικού, τέσσερα άτομα με απώτερο σκοπό οι ψυχές τους να καταλήξουν στα χέρια του Διαβόλου.
Το πιο καλό πράγμα που οφείλει να παραδεχτεί, για τούτη την ταινία, όποιος τη δει είναι πως έχει, πράγματι, πρωτότυπους θανάτους, συνεπώς οι πολύ σκληροπυρηνικοί του είδους που δεν θέλουν να ασχοληθούν με σενάρια (τι είναι αυτά;), αφηγήσεις, χαρακτήρες και έστω υποτυπώδεις πλοκές, μάλλον θα περάσουν συμπαθητικά, αφού η ταινία μετά βίας αγγίζει τη μιάμιση ώρα και προσφέρει περιορισμένο μεν, δημιουργικό δε gore.







