Η Γκλίντα μπορεί να έχει κερδίσει το στοίχημα της διασημότητας και να ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Πρίγκιπα Φιέρο σε μία φαντασμαγορική τελετή, αλλά η αποξένωση της από την Έλφαμπα τη στοιχειώνει. Προσπαθεί να συμφιλιώσει την Έλφαμπα με τον Μάγο, αλλά αποτυγχάνει και η απόσταση ανάμεσα στις δύο παλιές φίλες μεγαλώνει. Οι συνέπειες θα αλλάξουν για πάντα τον Μποκ και τον Φιέρο, ενώ η αδελφή της Έλφαμπα, Νεσσαρόουζ, θα πάψει να είναι ασφαλής, όταν ένα κορίτσι από το Κάνσας εισβάλλει στις ζωές όλων. Ένας οργισμένος όχλος ξεσηκώνεται εναντίον της Κακιάς Μάγισσας και η Γκλίντα πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις της με την Έλφαμπα για μία τελευταία φορά. Με την ιδιαίτερη φιλία τους να αποτελεί πλέον το κλειδί για το μέλλον τους, πρέπει να αφουγκραστούν η μία την άλλη με ειλικρίνεια και ενσυναίσθηση, για να αλλάξουν τόσο οι ίδιες, όσο και ολόκληρο το Οζ, για πάντα.

Wicked: Μέρος Δεύτερο – Wicked: For Good
Μιούζικαλ, Ρομαντική, Φαντασίας, Οικογενειακή
Έτος: 2025
Χώρα: ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 138 ‘
Σκηνοθεσία: Jon M. Chu
Ηθοποιοί: Cynthia Erivo, Ariana Grande, Jonathan Bailey, Jeff Goldblum
Διανομή στην Ελλάδα: 20 Νοεμβρίου 2025 (Tanweer)

Η ταινία αποτελεί συνέχεια του Wicked (2024), προσαρμόζοντας την δεύτερη πράξη του ομότιτλου θεατρικού μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ του 2003 του Στίβεν Σβάρτς και της Χόλζμαν, το οποίο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του 1995 του Γκρέγκορι Μαγκουάιρ, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στα βιβλία Οζ και στην ταινία του 1939 Ο Μάγος του Οζ.

Χρήστος Μπακατσέλος (FLIX)

Ο Τζον Μ. Τσου προσεγγίζει αυτή τη φορά τον κόσμο του Οζ με διάθεση να προσθέσει περισσότερο δράμα και σκοτάδι. Η ταινία μετακινείται από την ανέμελη λάμψη σε μια αφήγηση που επιδιώκει να δείξει την πολιτική διάσταση της εξουσίας και της παραπληροφόρησης. Οι σκηνές εκτός της Σμαραγδένιας Πόλης έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επειδή παρουσιάζουν τη ρωγμή ενός κόσμου που μέχρι τώρα έμοιαζε άτρωτος. Ωστόσο, ακόμη και μέσα σε αυτό το πιο ώριμο πλαίσιο, η ταινία δεν απομακρύνεται πραγματικά από την υπερβολική αισθητική που χαρακτηρίζει το σύμπαν αυτό. Το περιβάλλον θυμίζει συχνά μια τσιχλόφουσκα έτοιμη να σκάσει, με ζωντανά χρώματα και εντυπωσιακά σκηνικά που βάζουν την εικόνα πάνω από τη δραματική ουσία, ενώ τα εφέ δημιουργούν ένα θέαμα που, ναι μεν, εντυπωσιάζει, αλλά ενίοτε καταφέρνει πετάει έξω από τον μαγικό κόσμο του Οζ.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική