Σε ένα απροσδιόριστο παρόν, η κυβέρνηση της Βραζιλίας έχει ιδρύσει αποικίες με τεράστιες μονάδες περίθαλψης ηλικιωμένων, υποτιθέμενα για το «ευ ζην» τους, αλλά στην πραγματικότητα για να τονώσει την οικονομία της χώρας που έχει πληγεί από την πανδημία. Η Τερέζα, που έχει περάσει μια ζωή σε μια μικρή βιομηχανική πόλη, αρνείται να συμμορφωθεί σε αυτό το οριζόντιο μέτρο και όταν πέφτει το όριο ηλικίας απειλώντας να την κλείσει σε μια «σωφρονιστική αποικία» μέσα σε λίγες ημέρες, αποδρά καβαλώντας τα κινούμενα νερα. Όνειρό της να μπει για πρώτη φορά σε αεροπλάνο…
Γαλάζιο Μονοπάτι – O Ultimo Azul – The Blue TrailΔράμα, Φαντασίας
Έτος: 2025
Χώρα: Βραζιλία, Χιλή, Μεξικό, Ολλανδία
Γλώσσα: Πορτογαλικά
Διάρκεια: 85′
Σκηνοθεσία: Gabriel Mascaro
Ηθοποιοί: Denise Weinberg, Rodrigo Santoro, Miriam Socarrás, Adanilo
Διανομή στην Ελλάδα: 25 Δεκεμβρίου 2025 (Weird Wave)
7,2/10 από περίπου 1800 αξιολογήσεις χρηστών
100% από 22 κριτικές
83/100 από 7 κριτικές
Σε μια ταινία δρόμου που ξανοίγεται όχι σε ασφαλτοστρωμένες λεωφόρους, αλλά στο απόλυτο Γαλάζιο μονοπάτι, στον μεγαλύτερο ποταμό του πλανήτη – τον μόνο ορίζοντα ελευθερίας σε μια χώρα που ασφυκτιά υπό το βάρος ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού–, μια 77χρονη γυναίκα της εργατικής τάξης αποφασίζει να αλλάξει πλεύση στη ζωή της και να εκπληρώσει μια φαινομενικά απλή, αλλά εξαιρετικά δύσκολη επιθυμία ζωής.
Το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στην 75η Μπερλινάλε αφηγείται μια μοναδική ιστορία μεταμόρφωσης στην καρδιά του Αμαζονίου, κάνοντας τη δυστοπία θερμοκοιτίδα της εξέγερσης και της αλλαγής και παραδίδοντας μια ξεχωριστή πολιτική αλληγορία. Ταυτόχρονα, μας συστήνει από την αρχή τον θαυμάσιο καλλιτέχνη Γκαμπριέλ Μασκάρου, εκλεκτό εκπρόσωπο της «Σχολής της Ρεσίφε», τον οποίο γνωρίσαμε στη Θεσσαλονίκη με το ατρόμητο Neon Bull (2015).
Κωνσταντίνος Καϊμάκης (documentonews.gr)
Η πρωτοτυπία του σεναρίου συναντά την όλο δεξιοτεχνία σκηνοθεσία του Γκαμπριέλ Μασκάρου που δεν αφήνει τις πολιτικές καταγγελτικές κορώνες να «ακυρώσουν» ένα φιλμ που διατηρεί το σαρδόνιο, ειρωνικό του ύφος μέχρι τέλους.
Πολλά από τα θετικά στοιχεία του «Γαλάζιου μονοπατιού» διατηρούνται σε υψηλή κλίμακα χάρη στην υποκριτική στόφα της πρωταγωνίστριας αλλά και τον λυρισμό της αφήγησης που τυλίγει σε μια αξεπέραστη μυσταγωγική αύρα την οδύσσεια της ηρωίδας στα βάθη του Αμαζονίου.
Τα Αρχεία του Κινηματογράφου 