Φλαμένκο Κιθάρα του Γεράι Κορτές, Η

Ο Γεράι Κορτές είναι ένα ανερχόμενο αστέρι της φλαμένκο σκηνής στην Ισπανία. «Η φλαμένκο κιθάρα του Γεράι Κορτές» αφηγείται την ιστορία του, συνδυάζοντας τη δύναμη της μουσικής με το βάρος ενός οικογενειακού μυστικού. Η ταινία εξερευνά θέματα πάθους, αγάπης και συγχώρεσης, καθώς ο Γεράι έρχεται αντιμέτωπος με τις κρυφές αλήθειες της οικογένειάς του. Μέσα από μια μοναδική μουσική εμπειρία, η ιστορία αναδεικνύει όχι μόνο τη μαγεία του φλαμένκο ως μέσου έκφρασης, αλλά και την εσωτερική πάλη του ήρωα.

Η Φλαμένκο Κιθάρα του Γεράι Κορτές – La guitarra flamenca de Yerai Cortés – The Flamenco Guitar of Yerai Cortés
Ντοκιμαντέρ, Μουσική
Έτος: 2024
Χώρα: Ισπανία
Γλώσσα: Ισπανικά
Διάρκεια: 95′
Σκηνοθεσία: Antón Álvarez (C. Tangana)
Διανομή στην Ελλάδα: 1 Ιανουαρίου 2026 (Weird Wave)

7,2/10    από 467 αξιολογήσεις χρηστών

Οι παραπάνω βαθμολογίες των διεθνών ΜΜΕ αντιστοιχούν στα δεδομένα που υπάρχουν μέχρι την ημέρα της αρχικής δημοσίευσης του άρθρου στα Αρχεία του Κινηματογράφου. Στη συνέχεια ενδέχεται να αλλάξουν.

Ένα ντοκιμαντέρ για τον καλύτερο σύγχρονο κιθαρίστα της φλαμένκο.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΓΚΟΓΙΑ 2025
-Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ
-Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού

Το Variety χαρακτηρίζει την ταινία ένα μυστηριώδες δράμα. Σε μεγάλο μέρος της διάρκειάς της, φαίνεται ότι η λύπη του Κορτές πηγάζει από το διαζύγιο των γονιών του, και ιδιαίτερα από την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους. Όμως, υπάρχει κάτι άλλο, πολύ πιο τραγικό και συγκινητικό, που αποκαλύπτεται σταδιακά, μετατρέποντας την ταινία σε μια ευαίσθητη πράξη μνήμης.

ΕΓΡΑΨΑΝ

Μία κάθαρση μέσα από τη μουσική.
-INDIELISBOA

Ένα εντυπωσιακό & δυναμικό σκηνοθετικό ντεμπούτο.
-CINEUROPA

Πέρα από ένα απλό ντοκιμαντέρ. Αποτυπώνει την ομορφιά και τον πόνο των ανθρωπίνων σχέσεων.
-CINEUROPA



Χρήστος Μήτσης (athinorama.gr)

Υπάρχει πλούσιο (ανθρώπινο και κοινωνιολογικό) υλικό, το οποίο παρελαύνει μπροστά από την κάμερα του Τανγκάνα, ο οποίος εκμαιεύει συγκινητικές εξομολογήσεις, αν και το ενδιαφέρον κινηματογραφικό πορτρέτο του μένει ημιτελές. Ο ίδιος βρίσκεται αναίτια πανταχού παρών, δεν μπορεί να βρει έναν σφιχτό αφηγηματικό ρυθμό και ρίχνει υπερβολικό βάρος στην οικογενειακή ιστορία, αναπτύσσοντας τη σύνδεσή της με το φλαμένκο απρόσωπα και άνευρα.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Σχολιάστε