Μια κατάδυση στην καρδιά της πόλης, μέσα στις στοές στο κέντρο της Αθήνας και στους απίστευτους ανθρώπους τους. Ένα ιδιότυπο ντοκιμαντέρ με οδηγό τον Κώστα Καζανά, το οποίο ανασυνθέτει την πραγματικότητα στα έγκατα της πόλης, συναντώντας στην περιπλάνησή του τους σουρεαλιστές, τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, αλλά και το ίδιο το σινεμά.
Λαβύρινθος – LabyrinthΝτοκιμαντέρ
Έτος: 2019
Χώρα: Ελλάδα
Γλώσσα: Ελληνικά
Διάρκεια: 75′
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αθανίτης
Διανομή στην Ελλάδα: 1 Ιανουαρίου 2026 (New Star)
Μια κινηματογραφική κατάδυση στη μνήμη, στις στοές και στους ανθρώπους που κινούνται ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.
«Μέσα στην καρδιά της πόλης, μέσα στην καρδιά της Αθήνας, υπάρχει μια άλλη πόλη. Μια πόλη κρυμμένη. Είναι μια πόλη που ζει συνέχεια στο τεχνητό φως από τα νέον. Είναι μια πόλη που, αφού έζησε σε αυτό το παράξενο φως για δεκαετίες ολόκληρες, μπορεί να βυθιστεί οριστικά στο σκοτάδι. Μπορεί να χαθεί.»
«Ο Λαβύρινθος είναι μια ταινία για τη μυστική πλευρά της Αθήνας· για όσα υπάρχουν γύρω μας αλλά δεν τα βλέπουμε. Είναι μια ταινία για τις σιωπές της πόλης.» – Δημήτρης Αθανίτης
Πόλυ Λυκούργου (flix.gr)
Από τις παραδοσιακές καπελούδες και τους πρώτους ρολογάδες, μέχρι τους τεχνίτες, τους φωτογράφους, τους εκδότες, τους δισκοπώλες, η κάμερα του Αθανίτη μπαίνει σε μαγαζιά λίγων τετραγωνικών, αλλά μεγάλης βαρύτητας – κι αυτό δημιουργεί μία γλυκόπικρη μελαγχολία. Γλύκα, γιατί ανακαλύπτεις ένα κομμάτι ζωής, μία πολυχρωμία ύφους και χαρακτήρα που αναγνωρίζεις – που διαφέρει από την επέλαση του gentrification.
Πίκρα, γιατί ανησυχείς. Πόσο θα αντέξουν αυτές οι επιχειρήσεις; Πόσο μπορεί να αντισταθεί μία οικογενειακή, μικρή εμπορική μονάδα στις αλυσίδες καταστημάτων με φτηνό και γρήγορο προϊόν. Υπάρχουν καταναλωτές που ακόμα ψάχνουν, (προ)τιμούν, στηρίζουν τη χειροποίητη υπογραφή ενός μερακλή τεχνίτη; Υπάρχουν συνεχιστές, κληρονόμοι των επιχειρήσεων αυτών που αντέχουν να παραλάβουν, να αγωνιστούν, να διατηρήσουν την παράδοση των οικογενειών τους;
Με μία σήμα-κατατεθέν ξεχωριστή ηχητική μπάντα (το σάουντρακ των ταινιών του Αθανίτη είναι ένας ακόμα πρωταγωνιστής στις ταινίες του), ο φακός του σκηνοθέτη επιχειρεί μία λυρική προσέγγιση (εναλλαγή έγχρωμου κι ασπρόμαυρου, παιχνίδι με τις αρχιτεκτονικές γεωμετρίες, το τεχνητό ή το φυσικό φως από τους θόλους των στοών) που σε αρκετές στιγμές πετυχαίνει, ενώ σε άλλες δείχνει να μην βρίσκει την ίδια αφηγηματική ισορροπία.
Τα Αρχεία του Κινηματογράφου 