‘Ενας κλέφτης μένει συστηματικά ασύλληπτος, με αποτέλεσμα οι ληστείες του να έχουν μπερδέψει την αστυνομία. Σχεδιάζει τη μεγαλύτερη ληστεία της καριέρας του — ελπίζοντας ότι θα είναι και η τελευταία — όταν η πορεία του διασταυρώνεται με μια απογοητευμένη ασφαλίστρια με την οποία αναγκάζεται να συνεργαστεί, και έναν κλέφτη με πολύ πιο ανησυχητικές μεθόδους από τις δικές του. Καθώς πλησιάζει η ληστεία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, ένας αμείλικτος ντετέκτιβ πλησιάζει την επιχείρηση, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα διακύβευμα, και η γραμμή μεταξύ κυνηγού και κυνηγημένου αρχίζει να θολώνει. Καθένας από αυτούς σύντομα αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το κόστος των αντίστοιχων επιλογών του — και να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει γυρισμός.
Ο Δρόμος του Εγκλήματος – Crime 101Αστυνομική, Δράμα, Θρίλερ
Έτος: 2026
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 140′
Σκηνοθεσία: Bart Layton
Ηθοποιοί: Chris Hemsworth, Mark Ruffalo, Barry Keoghan, Monica Barbaro, Jennifer Jason Leigh, Nick Nolte, Halle Berry
Διανομή στην Ελλάδα: 12 Φεβρουαρίου 2926 (Feelgood Entertainment)
Χρήστος Μήτσης (athinorama.gr)
…Αστυνομική περιπέτεια παλαιάς κοπής, η ταινία του Λέιτον κουβαλάει κάτι από το νεονουάρ άρωμα της «Έντασης», αξιοποιώντας μάλιστα το ίδιο ντεκόρ (τους δρόμους και… την παραλία του Λος Άντζελες). Παραμένει φυσικά πολύ πιο συμβατική και «φρόνιμη», φροντίζοντας να μην τα βάλει με τα κλισέ του είδους, αλλά σου κρατάει το ενδιαφέρον με την αφηγηματική στιβαρότητά της, τη μελαγχολική διάθεσή της (η σκοτεινή πλευρά του αμερικανικού ονείρου) και τις συγκρατημένες, πειστικές όσο επί το πλείστον ανατροπές της…
Ηλίας Φραγκούλης (freecinema.gr)
…Είναι λες και το οσκαρικό «Crash» (2005) του Πολ Χάγκις να έπαθε… Μάικλ Μαν! Με την πιο καλή έννοια που μπορείς να (το) φανταστείς! Αστυνομικό crime θρίλερ δράσης με πολύ δυνατό σενάριο (σε πλοκή και χαρακτήρες) που «φυσάει» και απογειώνει τον «Δρόμο του Εγκλήματος» στο πλαίσιο ταινίας είδους. Αλάνθαστο σινεμά ψυχαγωγίας που ξαφνιάζει, πραγματικά…Δεν είναι έργο που σε προσελκύει για τα ονόματα ή… τις μούρες της μαρκίζας, αλλά από casting «Ο Δρόμος του Εγκλήματος» έχει χτυπήσει διάνα! Χωρίς στομφώδη παιξίματα και υπερβολές, χωρίς σχηματικά βαρύγδουπες αναλύσεις περί… ηγεμονικής αρρενωπότητας, ο Λέιτον προσθέτει μια σωστή «πινελιά» και στην καθοδήγηση των ηθοποιών, δημιουργώντας ένα απρόσμενο contemporary classic που δείχνει να σέβεται πρωτίστως τον θεατή (και ουχί τον κριτικό, ο οποίος έχει μετατρέψει την «Ένταση» του Μαν σε μορφή… Αγίας Γραφής – εντάξει, έλεος κάπου!). Με το μπαρδόν, αλλά εγώ είμαι (και) του «λαϊκού» θεάματος. Κι όταν περνάω (τόσο) καλά στο σινεμά (να θυμίσω κάτι σαν το «Baby Driver» του Έντγκαρ Ράιτ;), ανταποδίδω.
Τα Αρχεία του Κινηματογράφου 