Μια παθιασμένη και ταραχώδης ιστορία αγάπης που διαδραματίζεται με φόντο το επιβλητικό τοπίο του Γιορκσάιρ, εξερευνώντας την έντονη και καταστροφική σχέση μεταξύ του Χίθκλιφ και της Κάθριν Έρνσοου.
Ανεμοδαρμένα Ύψη – Wuthering HeightsΔράμα, Ρομαντική, Ψυχολογική
Έτος: 2025
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 136′
Σκηνοθεσία: Emerald Fennell
Ηθοποιοί: Margot Robbie, Jacob Elordi, Hong Chau
Διανομή στην Ελλάδα: 12 Φεβρουαρίου 2026 (Tanweer)
Μια τολμηρή και πρωτότυπη απεικόνιση μιας από τις μεγαλύτερες ιστορίες αγάπης όλων των εποχών, η ταινία Ανεμοδαρμένα Ύψη της βραβευμένης σκηνοθέτιδας Έμεραλντ Φένελ, έχει πρωταγωνιστές την Μάργκοτ Ρόμπι και τον Τζέικομπ Ελόρντι. Η απαγορευμένη αγάπη τους ως Κάθι και Χίθκλιφ μετατρέπεται από ρομαντική σε εθιστική, ενώ εκτυλίσσεται σε μια επική ιστορία λαγνείας και τρέλας. Η Φένελ σκηνοθετεί από το δικό της σενάριο, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ και είναι παραγωγός μαζί με την Τζόσι ΜακΝαμάρα και την Ρόμπι. Πίσω από τις κάμερες, η Φένελ συνεργάζεται με τους τακτικούς συνεργάτες της, όπως τον διευθυντή φωτογραφίας Λάινους Σάντγκρεν, την σκηνογράφο Σούζι Ντέιβις, την μοντέρ Βικτόρια Μπόιντελ, τον βραβευμένο casting director Κάρμελ Κόχρεϊν και τον συνθέτη Άντονι Γουίλις. Η Τζακλίν Ντουράν σχεδιάζει τα κοστούμια.
Δείτε ΕΔΩ πληροφορίες για το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ (από την Βικιπαίδεια)
Θοδωρής Δημητρόπουλος (news247.gr)
…Η Φένελ αποδυναμώνει πλήρως την όποια φυλετική αλλά και εν γένει ταξική διάσταση ωθεί την ερωτική αυτή τραγωδία, προσδίδει στον Χίθκλιφ κάποιες άτοπες μοντέρνες παρεμβάσεις (βλέπε μια σκηνή “συναίνεσης” στην τρίτη πράξη) που σε συνδυασμό με τον εντελώς περιφερειακό – στα όρια του comic relief – ρόλο της Ιζαμπέλα (Άλισον Όλιβερ, αθώα), έχει σαν αποτέλεσμα το νοηματικό άδειασμα αυτής της κεντρικής έντασης.
Εδώ ο Χίθκλιφ δεν μοιάζει με καταστροφική δύναμη της φύσης, δεν μοιάζει με σεισμός – είναι απλά ένας σκοτεινός παθιασμένος αντι-ήρωας. Η Κάθι της Μάργκο Ρόμπι χάνει κι εκείνη τις αιχμές της, καθώς αποφάσεις παρουσιάζονται ως μελοδραματικές παρεξηγήσεις και η ηρωίδα μοιάζει περισσότερο έρμαιο ενός απολιτίκ will-they-won’t-they πάθους παρά ως κομμάτι ενός καταστροφικού κύκλου βίας και τραγωδίας.
Η υπαρξιακή διάσταση χάνεται κάπου μέσα στα όμορφα (ποτέ επιιθετικά), ομιχλώδη τοπία και στα συνεχή μοντάζ: Πρόκειται εξάλλου για μια ταινία που, πέρα από όλα τα άλλα προβλήματά της, δεν διαθέτει την παραμικρή αίσθηση χρονικής μετατόπισης καθώς όλα μοιάζουν να συμβαίνουν αχρονικά, την ίδια στιγμή, σαν μια κατάσταση εντελώς παγωμένη στο χρόνο. Δεν είναι ιστορία, είναι ένα story….
Φωτεινή Νικολίτσα (athinorama.gr)
…Σεναριακά, η ταινία απέχει πολύ από το βιβλίο, προσπαθώντας μόνο επιφανειακά να πλησιάσει την τυραννική και ασταθή ψυχοσύνθεση του Χίθκλιφ, ενώ διαγράφεται εντελώς η δεύτερη γενιά ηρώων. Δεν τολμάει να βυθίσει τους χαρακτήρες της στο σκοτάδι παρά μόνο με έναν ποιητικό αλλά συχνά κλισέ τρόπο. Ταυτόχρονα, οι πολλές χρονικές ελλείψεις δημιουργούν ένα αίσθημα βιασύνης και δυσφορίας. Έτσι, παρόλο που καταφέρνει να ζωντανέψει έναν επικό κινηματογραφικό έρωτα, η ταινία χάνει σταδιακά τη δυναμική με την οποία ξεκίνησε, αφήνοντάς μας τελικά μετέωρους.
Τα Αρχεία του Κινηματογράφου 