Αιχμάλωτος, Ο

Το 1575, ο νεαρός Μιγκέλ ντε Θερβάντες συλλαμβάνεται αιχμάλωτος και πωλείται στον τρομερό Χασάν, Μπέη του Αλγερίου. Ενώ περιμένει την καταβολή λύτρων για την απελευθέρωσή του, ανακαλύπτει ένα απροσδόκητο καταφύγιο στην τέχνη της αφήγησης ιστοριών… Και καταστρώνει ένα τολμηρό σχέδιο απόδρασης.

Ο Αιχμάλωτος – El Cautivo – The Captive
Βιογραφία, Δράμα, Ιστορική, Περιπέτεια
Έτος: 2025
Χώρα: Ισπανία, Ιταλία
Γλώσσα: Ισπανικά, Αραβικά, Ιταλικά
Διάρκεια: 134′
Σκηνοθεσία: Alejandro Amenábar
Ηθοποιοί: Julio Peña, Alessandro Borghi, Miguel Rellán
Διανομή στην Ελλάδα: 19 Φεβρουαρίου 2026 (Filmtrade, Tanweer)

6,1/10    από περίπου 1800 αξιολογήσεις χρηστών
   71% από 17 κριτικές

   33,3/5  από 15156 αξιολογήσεις χρηστών

Οι παραπάνω βαθμολογίες των διεθνών ΜΜΕ αντιστοιχούν στα δεδομένα που υπάρχουν μέχρι την ημέρα της αρχικής δημοσίευσης του άρθρου στα Αρχεία του Κινηματογράφου. Στη συνέχεια ενδέχεται να αλλάξουν.

Ο βραβευμένος δημιουργός των Η Θάλασσα Μέσα μου και Οι Άλλοι, Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, επιστρέφει με την πραγματική ιστορία ενός από τους κορυφαίους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας, του Μιγκέλ ντε Θερβάντες. Αλγέρι, 1575. Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ένας τραυματισμένος 28χρονος ναύτης του Ισπανικού Ναυτικού, κρατείται αιχμάλωτος από Οθωμανούς κουρσάρους. Ο χρόνος μετρά αντίστροφα κι ένας σκληρός θάνατος τον περιμένει αν οι συμπατριώτες δεν καταφέρουν να πληρώσουν σύντομα τα λύτρα. Μέσα όμως στα στενά όρια του κελιού του, ο Θερβάντες ανακαλύπτει ένα απροσδόκητο καταφύγιο: την τέχνη της αφήγησης. Οι ιστορίες του, φτιαγμένες με αντοχή και ελπίδα, καθηλώνουν τους συγκρατούμενούς του και τραβούν την προσοχή του Χασάν, του αινιγματικού και φοβερού Μπέη του Αλγερίου. Καθώς γεννιέται μια μυστική σχέση ανάμεσα στον αιχμάλωτο και τον δεσμώτη του, οι υποψίες αυξάνονται μέσα σε μια πόλη που βράζει από εντάσεις και ο Θερβάντες, καθοδηγούμενος από μία ακλόνητη αισιοδοξία, καταστρώνει ένα τολμηρό σχέδιο για την ελευθερία του.



Νίκος Παλάτος (freecinema.gr)

…Η ελευθεριότητα της μυθοπλασίας προσφέρει την ευκαιρία στον Ισπανoχιλιανό auteur να εξερευνήσει τις έννοιες της καταπίεσης και της ταυτότητας σ’ έναν εχθρικό κόσμο (και σε μία εποχή όπου η κοινωνία έστελνε την ομοφυλοφιλία στο πυρ το εξώτερον), προσπαθώντας να συνδέσει τα θέματα αυτά με τις συντηρητικές πρακτικές του παρόντος. Παράλληλα, έχει πάντα κατά νου το «επικό» σινεμά του παλιού Χόλιγουντ, αλλά και την παιχνιδιάρικη διάθεση να μπλέξει φαντασία με πραγματικότητα, επιχειρώντας να εντοπίσει τις πηγές έμπνευσης των κατοπινών έργων του Θερβάντες. Όλα αυτά αποδεικνύονται ιδιαίτερα δύσκολα στον χειρισμό τους, πόσω μάλλον όταν ο Αμενάμπαρ γνωρίζει πως έχει καταπιαστεί με ένα σημαίνον πρόσωπο του ισπανικού πολιτισμού, το οποίο δεν σηκώνει κανενός είδους «πειραματισμούς»….

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Σχολιάστε