Φθινόπωρο του 1943. Η Ρόζα, μια νεαρή Βερολινέζα που εγκαταλείπει τα ερείπια της πόλης της, καταφεύγει σε ένα απομακρυσμένο χωριό κοντά στα ανατολικά σύνορα όπου ζει η οικογένεια του συζύγου της. Ωστόσο, κάτω από την επιφανειακή ηρεμία του χωριού, κρύβεται μια σκοτεινή αλήθεια: το κοντινό Wolf’s Lair, το μυστικό αρχηγείο του Χίτλερ. Εκεί η Ρόζα και άλλες νεαρές γυναίκες αναγκάζονται κάθε μέρα να ρισκάρουν τη ζωή τους ως δοκιμάστριες φαγητού, διασφαλίζοντας ότι τα γεύματα του Φύρερ δεν περιέχουν δηλητήριο. Μεταξύ της βασανιστικής πείνας και του συνεχούς φόβου, οι γυναίκες αναπτύσσουν εύθραυστους δεσμούς αλληλεγγύης, αντιπαλότητας και επιθυμίας. Η Ρόζα, που αρχικά αντιμετωπίζεται με δυσπιστία ως ξένη, βρίσκει τη θέση της μέσα στην ομάδα, όμως ξαφνικά νιώθει μια απαγορευμένη έλξη για έναν αξιωματικό των SS, μια επικίνδυνη υπενθύμιση της δικής της λαχτάρας να νιώσει ζωντανή μέσα στην ασφυκτική ατμόσφαιρα του πολέμου.

Οι Δοκιμάστριες – Le Assaggiatrici – The Tasters
Δράμα, Ιστορική
Έτος: 2025
Χώρα: Ιταλία, Βέλγιο. Ελβετία
Γλώσσα: Γερμανικά
Διάρκεια: 123′
Σκηνοθεσία: Silvio Soldini
Ηθοποιοί: Elisa Schlott, Max Riemelt, Alma Hasun
Διανομή στην Ελλάδα: 12 Μαρτίου 2026 (Rosebud.21)

6,4/10    από περίπου 2300 αξιολογήσεις χρηστών

   3,1/5  από 11099 αξιολογήσεις χρηστών

Η ταινία βασίζεται στο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα «Le assaggiatrici» (2018) της Ροζέλα Ποστορίνο, το οποίο έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα το 2019 με τίτλο «Το Τραπέζι του Λύκου» και σε νέα έκδοση το 2025 με τίτλο «Οι Δοκιμάστριες«.
Το μυθιστόρημα της Ποστορίνο και τώρα η ταινία βασίζονται στις ιστορίες μιας γυναίκας ονόματι Μάργκοτ Βελκ που μίλησε δημόσια για τις εμπειρίες της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το Δεκέμβριο του 2012, όταν ήταν 95 ετών. Από το 1942 και μετά, για περίπου δυόμισι χρόνια, ήταν μία από τις 15 γυναίκες που έπρεπε να δοκιμάζουν το φαγητό για τον Χίτλερ. Οι περιγραφές της για το πώς οι γυναίκες στρατεύονταν και πώς ήταν η καθημερινή τους ρουτίνα αντικατοπτρίζονται στο βιβλίο και στην ταινία.
Κάποιοι ιστορικοί ωστόσο εξέφρασαν σκεπτικισμό για το κατά πόσο η ιστορία της Μάργκοτ Βελκ ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο σκηνοθέτης της ταινίας όμως δήλωσε ότι δεν ενοχλείται από τις ιστορικές ασυνέπειες. Για αυτόν είναι ξεκάθαρο: η ταινία βασίζεται σε μυθιστόρημα, όχι σε αποδεδειγμένα γεγονότα. Αυτό που έχει σημασία είναι η συναισθηματική αλήθεια και ότι η ιστορία εξακολουθεί να είναι επίκαιρη σήμερα.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα της Deutsche Welle.