Για πάντα;

Σε μια μετά θάνατον ζωή όπου οι ψυχές έχουν μία εβδομάδα για να αποφασίσουν πού θα περάσουν την αιωνιότητά τους, η Τζόαν βρίσκεται αντιμέτωπη με την αδύνατη επιλογή ανάμεσα στον άντρα με τον οποίο πέρασε τη ζωή της και τον πρώτο της έρωτα, ο οποίος πέθανε νέος και την περίμενε δεκαετίες να φτάσει εκεί.

Για πάντα; – Eternity
Ρομαντική, Κωμωδία, Δράμα, Φαντασίας
Έτος: 2025
Χώρα: ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 112′
Σκηνοθεσία: David Freyne
Ηθοποιοί: Miles Teller, Elizabeth Olsen, Callum Turner
Διανομή στην Ελλάδα: 27 Νοεμβρίου 2025  (Spentzos Film)

7.3/10    από περίπου 1100 αξιολογήσεις χρηστών
   85% από 34 κριτικές
66/100 από 14 κριτικές

Οι παραπάνω βαθμολογίες των διεθνών ΜΜΕ αντιστοιχούν στα δεδομένα που υπάρχουν μέχρι την ημέρα της αρχικής δημοσίευσης του άρθρου στα Αρχεία του Κινηματογράφου. Στη συνέχεια ενδέχεται να αλλάξουν.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Το Eternity της Α24 βάζει την Elizabeth Olsen σε προαιώνιο ερωτικό δίλημμα – enternity.gr

Το ‘Eternity’ είναι μια συγκινητική ιστορία έρωτα, απώλειας και επιλογών μετά το θάνατο – glow.gr

Elizabeth Olsen: «Ανέκαθεν με φανταζόμουν να πεθαίνω μόνη» – marieclaire.gr



Λήδα Γαλανού (flix.gr)

Σ’ ένα περιβάλλον σκηνογραφικής πανδαισίας, με χορευτικό μοντάζ και προσχήματα ελαφρότητας, οι δευτεραγωνιστές δίνουν τον τόνο (ο διασκεδαστικά φαφλατάς Τζον Ερλι και η Ντα’Βάιν Τζο Ράντολφ του «Holdovers» με μεταδοτικό high energy), ο Κάλουμ Τέρνερ ως Λουκ είναι λες βγαλμένος από τη χρυσή εποχή της χολιγουντιανής αθωότητας, ο Μάιλς Τέλερ ως Λάρι φέρνει στην οθόνη τη δοκιμασμένη οικειότητα αλλά και την αρρενωπότητα ενός Τζέιμς Γκάρνερ. Είναι, όμως, η Ελίζαμπεθ Ολσεν που αναδεικνύεται εδώ ως σταρ (έχοντας ήδη αποδείξει τις θαυμαστές ικανότητές της συνήθως σε μικρού μπάτζετ καλλιτεχνικές ταινίες), με εκπληκτική φωτογένεια, ακαταμάχητη αθωότητα και κωμικό νεύρο.
Ολα αυτά τα ενδιαφέροντα στοιχεία, ο Ντέιβιντ Φρέιν δεν καταφέρνει να τα συνθέσει ως το τέλος σε κάτι στιβαρό. Είναι πολλά, είναι διασκεδαστικά, αλλά χρειάζεται κάτι βαθύτερο για να λειτουργήσει μια ρομαντική κομεντί φαντασίας που έστω για δυο ώρες πρέπει να σε πείσει ότι η «διασταύρωση» μεταξύ ζωής και ες αεί θα μπορούσε να είναι πραγματικότητα. Κι έτσι το φιλμ τελειώνει μάλλον φλύαρα, σκορπισμένο, εξασθενημένο απ’ όση προσπάθεια μπήκε στην αρχή του. Χωρίς, όμως, να μην ξεχωρίζει για μια ωραία ιδέα, μια χούφτα αληθινά fun στιγμές και μια διάθεση επιστροφής στον κλασικό ρομαντισμό, με λίγο κυνισμό για αλατοπίπερο.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Σχολιάστε