Ένας Αμερικανός ηθοποιός αγωνίζεται να βρει έναν σκοπό στη ζωή του, όταν του προτείνεται μια άκρως ασυνήθιστη δουλειά: να εργαστεί για μια ιαπωνική εταιρεία «ενοικιαζόμενων οικογενειών», υποδυόμενος οικογενειακούς ρόλους για αγνώστους. Καθώς βυθίζεται στον κόσμο των πελατών του, αρχίζει να δημιουργεί γνήσιους δεσμούς μαζί τους που καθιστούν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ «παράστασης» και πραγματικότητας. Αντιμετωπίζοντας τις ηθικές απαιτήσεις της δουλειάς του, ανακαλύπτει εκ νέου τον σκοπό, την αίσθηση του ανήκειν και την ομορφιά των ανθρώπινων σχέσεων.
Οικογένεια προς Ενοικίαση – Rental FamilyΚωμωδία, Δράμα
Έτος: 2025
Χώρα: Ιαπωνία, ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά, Ιαπωνικά
Διάρκεια: 109′
Σκηνοθεσία: Hikari
Ηθοποιοί: Brendan Fraser, Takehiro Hira, Mari Yamamoto
Διανομή στην Ελλάδα: 19 Φεβρουαρίου 2026 (Feelgood Entertainment)
7,6/10 από περίπου 27000 αξιολογήσεις χρηστών
87% από 191 κριτικές & 95% από 1000+ επιβεβαιωμένες αξιολογήσεις χρηστών
3,9/5 από 25018 αξιολογήσεις χρηστών
64/100 από 39 κριτικές & 7/10 από 61 αξιολογήσεις χρηστών
Πόλυ Λυκούργου (flix.gr)
…εδώ η πρόθεση δεν είναι να στηθεί ένα στιβαρό δράμα, με φιλοσοφικές και ηθικές προεκτάσεις πάνω στην ταυτότητα, την απώλεια και τα όρια της υποκριτικής. Αντίθετα, η ταινία επιλέγει τον ασφαλή δρόμο μιας feel-good, ζαχαρένιας δραμεντί, όπου οι συγκρούσεις λειαίνονται, οι ενοχές εξαγνίζονται χωρίς μεγάλο κόστος και οι καθάρσεις έρχονται εύκολα και προβλέψιμα. Κι είναι κρίμα. Και χαμένη ευκαιρία… Κι ο Μπρένταν Φρέιζερ που μοιάζει να παλεύει μία ειλικρινή ερμηνεία ηθικών διλημμάτων και εσωτερικών αναζητήσεων, καταλήγει να κουβαλά μία συνεχώς αφελή, πονεμένη έκφραση.
Δημήτρης Παναγόπουλος (efsyn.gr)
…Το συναισθηματικό βάθος διαμορφώνεται μέσα από τη λεπτή και ευαίσθητη σκηνοθεσία αλλά και την ειλικρινή ερμηνεία του Φρέιζερ και του υπόλοιπου καστ. Η φωτογραφία του Takuro Ishizaka αποτυπώνει με φως και σκοτάδι την πάντα εντυπωσιακή Ιαπωνία, που εδώ γίνεται ένας τόπος μοναξιάς, όπου η ανθρώπινη σύνδεση αποτελεί μια δύσκολη και πολύπλοκη διαδικασία… Και παρ’ όλο που η ταινία ειδικά προς το τέλος βαδίζει σε πολύ γνώριμα happy end μονοπάτια -ευτυχώς γιατί δεν αντέχουμε άλλο πεσιμισμό-, κλείνει με ένα έξυπνο και απροσδόκητο μήνυμα, που σίγουρα θα βάλει τους θεατές σε περισσότερες σκέψεις καθώς θα βγαίνουν από την αίθουσα χαμογελώντας.
Τα Αρχεία του Κινηματογράφου 