Παίζει Ακόμα;

Καθώς ο γάμος τους καταρρέει, ο Άλεξ αντιμετωπίζει τη μέση ηλικία και τον επικείμενο διαζύγιο, αναζητώντας νέο σκοπό στη κωμική σκηνή της Νέας Υόρκης, ενώ η Τες αντιμετωπίζει τις θυσίες που έκανε για την οικογένειά τους. Έτσι αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τη συν-ανατροφή των παιδιών, την ταυτότητα και το αν η αγάπη μπορεί να πάρει μια νέα μορφή.

Παίζει Ακόμα; – Is This Thing On?
Κωμωδία, Δράμα
Έτος: 2025
Χώρα: ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 121′
Σκηνοθεσία: Bradley Cooper
Ηθοποιοί: Will Arnett, Laura Dern, Andra Day
Διανομή στην Ελλάδα: 26 Φεβρουαρίου 2026 (Feelgood Entertainment)

6,9/10    από περίπου 6000 αξιολογήσεις χρηστών
   86% από 192 κριτικές & 83% από 500+ επιβεβαιωμένες αξιολογήσεις χρηστών

   3,5/5  από 76270 αξιολογήσεις χρηστών

72/100 από 45 κριτικές & 6,2/10 από 26 αξιολογήσεις χρηστών



Νίκος Παλάτος (freecinema.gr)

…Κινούμενο στο ύφος των ταινιών του Νόα Μπάουμπακ και των κομεντί του Τζαντ Άπαταου, το έργο μοιάζει να εξαντλεί την έμπνευσή του στο παράξενο όσο και αληθινό γεγονός που σηματοδότησε την αρχή της καριέρας του Άγγλου κωμικού Τζον Μπίσοπ (πάνω στη ζωή του έχει βασιστεί το στόρι), ο οποίος εν μέσω του δικού του διαζυγίου κατέληξε να ξεκινήσει τη σταδιοδρομία του στο stand-up όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ στον Άλεξ. Αυτή, ωστόσο, δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια, που από μόνη της δεν αρκεί για να στήσει στα πόδια του ένα ολόκληρο έργο. Θα έπρεπε το εύρημα να έχει πλαισιωθεί από ένα συμπαγές όσο και ευρηματικό σενάριο, πολύ περισσότερο από μια σειρά χαρακτήρων που θα μπορούσαν να το υπηρετήσουν, δημιουργώντας παράλληλα συνθήκη ταύτισης με τον θεατή. Σε όλα αυτά τα πεδία, το «Παίζει Ακόμα;» υστερεί απελπιστικά….

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (lifo.gr)

…Αντίθετα από την Ιστορία Γάμου του Νόα Μπάουμπακ, συμπτωματικά και πάλι με τη Λόρα Ντερν, όπου εκεί έπαιζε τον ρόλο της δικηγόρου, το concept του διαζυγίου στο Παίζει ακόμη; ξεδιπλώνεται φυσικά και αβίαστα, όπως περίπου τα αληθινά περιστατικά εν είδει πικρών ανεκδότων που δεν έχει συναρμολογήσει εντελώς στο μυαλό του ο Άλεξ, προτού τα εκστομίσει στο άγνωστο κοινό που τον παρακολουθεί. Ο ακανόνιστος απολογισμός μιας ζωής που έχει περάσει αλλά δεν έχει τελειώσει ακόμη παίρνει μορφή και ουσία, αν και συχνά μοιάζει με νατουραλιστική ραψωδία της εμμηνόπαυσης με ταλαντούχο καστ σε μια συνεχή πρόβα, σαν ένα θεατρικό που δεν μας αφορά ιδιαίτερα. Εμπνευσμένη από τη ζωή τού σχετικά άγνωστου Βρετανού πρώην ποδοσφαιριστή και περφόρμερ, Τζον Μπίσοπ, η ιστορία του Άλεξ θίγει την τάξη της πολυτελούς αεργίας, το μικρό σύμπαν των first world problems προβλημάτων, που ο Κούπερ στην τρίτη του ταινία αντιμετωπίζει με κοντινά πλάνα, έξυπνες λεπτομέρειες στο σενάριο, αν και σπουδαιοφανή ρεαλισμό με θερμοκρασία ευρωπαϊκού σινεμά, εκεί που μια αμερικανική screwball κωμωδία θα τον ανέτρεπε ταιριαστά με αναρχικό παραλογισμό.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Σχολιάστε